تامین سرمایه طرح دانش بنیان بازتولید تتراپک با فناوری بومی
طرح «تامین سرمایه طرح دانش بنیان بازتولید تتراپک با فناوری بومی» توسط شرکت مهرتام تدبیر پیشرو از طریق سکوی تأمین مالی جمعی آتیه ایرانیان ثبت شده است. این خلاصه بر پایهٔ دادههای ثبتشده در سامانهٔ فرابورس (ifb.ir) تهیه شده و بهصورت خودکار تولید میشود.
صنایع غذایی
| صنعت | صنایع غذایی |
|---|---|
| مبلغِ تأمین (تومان) | |
| نرخِ سودِ سالانه | نامشخص |
| دورهٔ طرح | نامشخص |
| نوعِ ضمانت | نامشخص |
| نحوهٔ بازپرداختِ سود | نامشخص |
| وضعیت | تایید نهایی موفقیت جمع آوری وجوه |
دادههای مالیِ بالا از بررسیِ خودکارِ متن بهدست آمده و تقریبی است؛ ممکن است دقیق نباشد. نامشخص یعنی مقداری با اطمینانِ کافی استخراج نشده و برایِ این طرح هیچ عددی جای آن گذاشته نمیشود؛ در آمارِ تجمیعیِ سایت اما، مبلغهای نامشخص با میانگینِ بازار در همان ماهِ شمسی برآورد و همانجا برآوردی نشان داده میشوند.
طرح کسبوکار حاضر با موضوع «تأمین سرمایه طرح دانشبنیان بازتولید تتراپک با فناوری بومی» توسط شرکت مهرتام تدبیر پیشرو (دانشبنیان) تدوین شده است و هدف آن تأمین سرمایه لازم جهت راهاندازی، توسعه و بهرهبرداری از واحد صنعتی بازیافت و بازتولید تتراپک با فناوری داخلی است. با توجه به رشد روزافزون مصرف بستهبندیهای چندلایه در صنایع غذایی، لبنی و نوشیدنی کشور و نبود زیرساختهای کافی برای بازیافت و استفاده مجدد از این مواد، این طرح با رویکردی فناورانه و محیطزیستمحور، بهمنظور تبدیل پسماندهای تتراپک به مواد اولیه قابلاستفاده در صنایع سلولزی و بستهبندی طراحی شده است.
فرآیند بازتولید تتراپک شامل جداسازی مؤثر سه لایه اصلی آن یعنی سلولز، پلیاتیلن و آلومینیوم است که با استفاده از فناوری بومی و روشهای مکانیکی و فیزیکی پیشرفته، منجر به تولید خمیر سلولزی بازیافتی باکیفیت، همراه با بازیافت مؤثر اجزای جانبی میگردد. این فناوری ضمن کاهش چشمگیر آلودگی زیستمحیطی، موجب صرفهجویی در مصرف منابع طبیعی و انرژی شده و با رویکرد اقتصاد چرخشی، از پسماندهای حجیم و غیرقابلتجزیه، محصولاتی ارزشمند و قابلاستفاده در صنایع پاییندستی تولید میکند.
در حال حاضر در کشور، حجم بالایی از پسماندهای تتراپک بهدلیل پیچیدگی ساختاری این بستهبندیها، دفن یا سوزانده میشود که ضمن ایجاد آلودگی شدید محیطی، منجر به اتلاف منابع سلولزی و فلزی قابل بازیافت میگردد. نبود فناوری بومی، هزینه بالای واردات ماشینآلات خارجی و کمبود سرمایهگذاری در این بخش، باعث شده تا نیاز به ایجاد واحدهای دانشبنیان بازیافت تتراپک بهشدت احساس شود.