تأمین سرمایه در گردش به منظور خرید و فروش ضایعات الیاف پلیمری
طرح «تأمین سرمایه در گردش به منظور خرید و فروش ضایعات الیاف پلیمری» توسط شرکت دایا رنگدانه مرکزی از طریق سکوی تأمین مالی جمعی دونگی با هدفِ جذب سرمایه‌ای در حدود 10.0 میلیارد تومان و با نرخ سود پیش‌بینی‌شدهٔ 48.0٪ ثبت شده است. این خلاصه بر پایهٔ ثبتِ طرح در سامانهٔ فرابورس (ifb.ir) و داده‌های منتشرشده در خودِ سکو تهیه شده و به‌صورت خودکار تولید می‌شود.
10.0 میلیارد تومانسود 48.0٪بازرگانی
| صنعت | بازرگانی |
|---|---|
| مبلغِ تأمین (تومان) | 10.0 میلیارد تومان |
| سرمایهٔ جذب‌شده (تومان) | 10.0 میلیارد تومان |
| تعدادِ سرمایه‌گذاران | 330 نفر |
| میانگینِ سرمایهٔ هر نفر (تومان) | 30 میلیون تومان |
| نرخِ سودِ سالانه | 48.0٪ |
| دورهٔ طرح | 12 ماه |
| نوعِ ضمانت | ضمانت شخص ثالث |
| نحوهٔ بازپرداختِ سود | فصلی |
| وضعیت | سررسید طرح و ایفای کامل تعهدات |
ارقام مالیِ بالا همان است که خودِ سکو در صفحهٔ این طرح منتشر کرده است. نامشخص یعنی مقداری منتشر یا با اطمینانِ کافی استخراج نشده و برایِ این طرح هیچ عددی جای آن گذاشته نمی‌شود؛ در آمارِ تجمیعیِ سایت اما، مبلغ‌های نامشخص با میانگینِ بازار در همان ماهِ شمسی برآورد و همان‌جا برآوردی نشان داده می‌شوند.
شرکت دایا رنگدانه مرکزی (سهامی خاص) جهت تأمین سرمایه در گردش به منظور خرید و فروش ضایعات الیاف پلیمری در هر دوره گردش 3 ماهه، درخواست تأمین سرمایه به مبلغ 100,000 میلیون ریال را دارد. پیش‌بینی می‌شود درآمد طرح طی یک دوره یک ساله شامل 4 دوره گردش، مبلغ 644,597 میلیون‌ریال و سود طرح با لحاظ هزینه خرید ضایعات و کارمزد تامین مالی جمعی به مبلغ 257,397 میلیون‌ریال برسد. با لحاظ سهم 7.44 درصدی سرمایه‌گذاران از درآمد حاصل از عملیات طرح، نرخ بازده داخلی ماهانه و سود سرمایه‌گذاران در مدت اجرای طرح با احتساب هزینه کارمزد تامین مالی جمعی به ترتیب برابر با 3.85 و 48 درصد پیش‌بینی شده است. تسویه حساب نهایی در انتهای دوره پس از حسابرسی رسمی و اعمال سود/زیان قطعی انجام خواهد پذیرفت. به منظور اطمینان از صحت اجرای قرارداد، تضامین در قالب چک سرمایه‌پذیر و ضامن ثالث حقوقی (شرکت پلیمرسازان سینا دلیجان) که جهت جبران خسارت به اصل سرمایه و سود محقق شده کفایت می‌کند در وجه عامل دریافت می‌گردد.صنعت پلیمر در طول تاریخ استفاده فرازونشیب های زیادی را داشته است. با کشف پلیمرهای طبیعی و برای اصلاح آن (پلیمر) نیاز به مستربچ‌های افزودنی پیدا شد و به منظور عملی ساختن استفاده از پلیمر در مصارف تجاری، پلیمرهای طبیعی و مصنوعی هر دو نوع، به مستربچ‌های افزودنی برای پردازش متکی گردیدند.